Pages Menu
TwitterRssFacebook
Categories Menu

Opublikowano w Zdrowie

Skleroterapia

Skleroterapia

Skleroterapia inaczej zwana obliteracją lub ostrzykiwaniem to zabieg, który stosuje się przede wszystkim w terapii przewlekłej niewydolności żylnej. Do jej podstawowych objawów należą żylaki, żyły siateczkowate i teleangiektazje. Mechanizm przebiegu leczenia polega na zredukowaniu siły przepływu krwi w chorym naczyniu, dzięki zastosowaniu środków pochodzenia chemicznego. Skuteczność zabiegu uzależniona jest od rodzaju zastosowanych substancji czynnych, a także od stężenia preparatów i od techniki, jaka została użyta. Niepodważalną zaletą skleroterapii jest fakt, iż jest ona mniej inwazyjna w przebiegu dla organizmu pacjenta niż metody operacyjne.

Leczenie przypadłości zainicjowane jest zwykle oceną stanu pacjenta przez flebologa, lekarza specjalistę zajmującego się ściśle diagnostyką i leczeniem chorób żył; czyli wszelkiego rodzaju zmian typu: żylaki, pajączki, zakrzepica żył, owrzodzenia, obrzęki. Flebolog w większości przypadków zaleca zbadanie za pomocą metody USG Dopplera układu krążenia żylnego kończyn. Badanie to pozwala zwykle dokonać oceny sytuacji i zdecydować, czy wystarczy ograniczyć leczenie do zabiegu zamykania naczyń, czy też nieodzownym będzie zabieg operacyjny. Lekarz dokonuje także niezbędnych ustaleń dających obraz, czy u danego pacjenta nie istnieją przeciwskazania do przeprowadzenia zabiegu skleroterapii.

Proces leczenia polega na domiejscowym ostrzyknięciu chorobowo zmienionej żyły specjalnym preparatem. Zabieg ma na celu wywołanie w danym miejscu odczynu zapalnego w ścianie naczynia. W miejscu poddanym terapii wytwarza się skrzeplina, w miarę upływu czasu ulegająca zwłóknieniu. Efektem jest stopniowe zamknięcie światła naczynia, inaczej zwane obliteracją. Żylak, który został wytworzony przez to naczynie stopniowo zanika, gdyż brakuje ciśnienia krwi. Zabieg skleroterapii trwa od piętnastu do około trzydziestu minut i wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, lub w koniecznych przypadkach zewnątrzoponowym.

Wskazaniami do przeprowadzenia zabiegu skleroterapii jest występowanie u pacjenta żylaków naczyniowych, żylaków głębokich, żylaków po zabiegach operacyjnych, pajączków (teleangiektazji), żył siateczkowatych, niewielkich wad naczyniowych takich jak na przykład naczyniaki jamiste, niewydolności żyły odpiszczelowej i odstrzałkowej, owrzodzenia żylakowego. Niewątpliwymi przeciwskazaniami są z całą pewnością okres ciąży i karmienia piersią, uczulenie na preparat stosowany do obliteracji, nowotwory, choroby tkanki łącznej, obrzęki chłonne, choroba reumatyczna, choroba zwyrodnieniowa, przewlekła niewydolność żylna, zakrzepica żył głębokich i zaawansowany wiek pacjenta.

Skleroterapia znajduje swoje zastosowanie w przypadku małych i bardzo małych naczyń krwionośnych. W przypadku dużych żylaków i żył głównych oprócz zabiegów operacyjnych coraz powszechniej stosuje się w dzisiejszej medycynie skleroterapię piankową Tessariego, która wykonywana jest w monitoringu sprzętu USG. Taka metoda zabiegowa eliminacji żylaków jest skuteczniejszą i dużo bardziej bezpieczną w przypadku, gdy pacjent ma również problemy zdrowotne związane z zastawkami żył głównych i występuje refluks do żył głębokich.

Do możliwych powikłań po zabiegu skleroterapii zaliczany jest wstrząs uczuleniowy, martwica tkanek, zapalenie żył, zakrzepica żył głębokich oraz zmiany skórne (przebarwienia).

rafalziolkowski.pl/sposoby-leczenia/skleroterapia/